1395 بهمن
جمعه
1

آیین ‌نامه اجرایی قانون تشکیل سازمان پزشکی قانونی کشور - مصوب 27/4/1372 ( ماده 1 تا 20 )

آیین ‌نامه اجرایی قانون تشکیل سازمان پزشکی  قانونی کشور

به استناد ماده یازده قانون تشکیل سازمان پزشکی قانونی کشور ، مصوب 27/4/1372 مجلس ‌شورای اسلامی آیین نامه اجرایی قانون فوق الذکر مشتمل بر 20 ماده و 2 تبصره به شرح زیر مورد تصویب قرار گرفت و از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا می‌باشد.

ماده 1 ـ درخواستها و دستورات مراجع ذی صلاح قضایی به سازمان پزشکی قانونی کشور ( که‌ منبعد در این آیین نامه سازمان نامیده می‌شود ) و واحدهای تابعه آن بایستی در چهارچوب وظایف‌ قانونی سازمان‌ ، روشن ‌، صریح و دربرگیرنده جهات کامل خواسته ‌های کارشناسی و تشخیص ‌های ‌پزشکی قانونی نسبت به موضوع ارجاعی بوده و به امضای مقامات قضایی ذی ربط رسیده باشد.

ماده 2 ـ درخواستها و دستورات مراجع قضایی که بر اساس ماده یک این آیین نامه صادر شده باشد توسط مسوول مربوط در سازمان و واحد های تابعه آن حسب مورد به افراد یا بخشهای ذی ربط‌ ارجاع می‌گردد و سایر اقدامات تشخیصی لازم اعم از معاینات بالینی افراد و کالبد گشایی اجساد و سایر اقدامات پاراکلینیکی و امور آزمایشگاهی و در صورت لزوم ارجاع موضوع به کمیسیونهای ‌پزشکی ‌، نتایج حاصله در مدتی متناسب با موضوع ارجاعی طی گزارشی حاوی نکات مورد درخواست مرجع قضایی و رعایت مفاد تبصره یک ماده یک قانون با امضای مدیران مربوطه یا مقامات مجاز از طرف آنها به مقام قضایی ذی ربط منعکس می‌گردد.

ماده 3 ـ استعلامات ادارات و سازمانهای وابسته به قوه قضاییه و سایر دستگاههای دولتی ازسازمان و واحدهای تابعه آن بایستی در چهارچوب وظایف قانونی سازمان و دستگاههای استعلام‌کننده ‌، مکتوب ‌، روشن ‌، صریح و بیان کننده دقیق ابعاد خواسته‌های کارشناسی مرجع استعلام کننده ‌از سازمان و واحدهای تابعه آن بوده و به امضای مقامات مجاز دستگاه مربوط رسیده باشد.

ماده 4 ـ برنامه ریزی ‌، تعیین مدت‌ ، نحوه کارآموزی ‌، موضوعات مورد آموزش در مقاطع مختلف ‌، بررسی صلاحیت های علمی و صدور گواهینامه‌ های مربوطه و نیز تنظیم برنامه و اجرای سایر امور آموزشی سازمان برای کلیه افرادی که لازم است دوره کارآموزی پزشکی قانونی را طی نمایند به‌موجب دستورالعمل اجرایی خواهد بود که به تصویب رییس سازمان خواهد رسید.

ماده 5 ـ همکاری علمی و انجام امور آموزشی و پژوهشی مورد نیاز سازمان و دانشگاهها ، موضوع‌ بند 4 ماده یک قانون بر اساس مقاوله نامه هایی که بر حسب مورد بین سازمان و دانشگاههای ذی ‌ربط امضا و مبادله خواهد شد صورت می‌گیرد.

ماده 6 ـ در اجرای بند 5 ماده یک قانون ‌، سازمان می‌تواند ضمن برقراری ارتباط و مبادله اطلاعات‌ روز علوم ذی ربط با مراکز آموزشی و پژوهشی داخل و خارج از کشور نسبت به برگزاری سمینارهای ‌علمی و تخصصی و یا اعزام مدیران و کارشناسان خود جهت شرکت در کنفرانس ها و سمینارها وسمپوزیوم های داخلی و بین المللی اقدام نماید.

همچنین سازمان می‌تواند به منظور بالا بردن سطح اطلاعات علمی و تجربی نیروهای تخصصی و فنی خود افرادی را جهت طی دوره‌های مختلف تخصصی و فوق تخصصی و یا بهره‌گیری از فرصتهای مطالعاتی به مراکز آموزشی و پژوهشی معتبر داخل و یا خارج از کشور اعزام کند.

ماده 7 ـ مقامات قضایی ذی ربط می‌توانند به منظور اجرای صحیح تبصره 2 ماده یک قانون از نظرات کارشناسی مقامات ذی صلاح پزشکی قانونی استفاده نمایند.

ماده 8 ـ هزینه‌ های خدمات پزشکی قانونی و انجام امور آموزشی و پژوهشی در حدود ماده سه ‌قانون بر اساس تعرفه مصوب م‌/18831/1 مورخ 3/6/1372 و اصلاحیه ‌های بعدی آن وصول و به‌ حساب درآمدهای عمومی کشور واریز و سپس بر اساس قانون بودجه هر سال و مفاد ماده 9 این ‌آیین نامه به مصرف خواهد رسید.

ماده 9 ـ اعتباری که به موجب قسمت اخیر ماده سه قانون در بودجه هر سال در اختیار سازمان قرار می‌گیرد جهت تهیه و تامین ساختمان و وسایل و تجهیزات و بکارگیری نیروی انسانی مورد نیاز واحدهای تابعه سازمان ‌، انجام امور تحقیقاتی و مطالعات پزشکی قانونی و انتشار مجله پزشکی به ‌مصرف خواهد رسید.

ماده 10 ـ پزشکان و کادر فنی سازمان (که حقوق و مزایای آنها به استناد ماده 4 قانون معادل حقوق و مزایای پزشکان و کادر فنی وزارت بهداشت‌ ، درمان و آموزش پزشکی خواهد بود) شامل افرادی از سازمان می‌شود که مشاغل آنها در یکی از رشته‌های شغلی مربوط به رشته بهداشتی و درمانی ‌تخصیص یابد.

ماده 11 ـ سازمان مکلف است به منظور حسن اجرای وظایف مندرج در ماده یک قانون به تعداد کافی پست سازمانی تحت عنوان عضو هیات علمی و محقق در مجموعه تشکیلاتی خود و واحدهای تابعه پیش بینی نموده و به تصویب مراجع ذی ربط برساند.

ماده 12 ـ کادر علمی و تحقیقاتی مندرج در تبصره یک ماده 4 قانون شامل کلیه کارکنانی از سازمان ‌می‌شود که مشاغل و پستهای سازمانی آنها در مجموعه تشکیلاتی سازمان به عنوان عضو هیات‌ علمی یا محقق به تصویب رسیده باشد.

تبصره ـ اشخاص ذی صلاح به تشخیص رییس سازمان جهت بررسی و تایید درجات علمی آنها به وزارت بهداشت ‌، درمان و آموزش پزشکی معرفی خواهند شد.

ماده 13 ـ افرادی که به استناد ماده 5 قانون با اعلام ضرورت سازمان جهت استفاده از خدمات ‌پزشکی و پیراپزشکی آنان از طرف وزارت بهداشت‌ ، درمان و آموزش پزشکی و یا دانشگاههای ‌علوم پزشکی مامور خدمت در سازمان می‌شوند از نظر نوع ماموریت و همکاری با سازمان به دوگروه به شرح زیر تقسیم می‌شوند:

الف ـ افرادی که برای خدمت تمام وقت به سازمان و واحدهای تابعه آن مامور می‌شوند و در طول‌ مدت همکاری با سازمان هیچ گونه مسوولیت اجرایی در دستگاه اولیه و اصلی خود (دستگاه مامور دهنده‌ ) ندارند و در این آیین نامه به آنان مامورین تمام وقت گفته می‌شود.

ب ـ افرادی که برای خدمت پاره وقت به سازمان و واحدهای تابعه آن مامور می‌شوند و منبعد در این آیین نامه به آنها مامورین پاره وقت گفته می‌شود.

ماده 14 ـ همکاری مامورین پاره وقت مندرج در بند ب ماده 13 این آیین نامه با سازمان بر حسب‌ ضرورت با رعایت قوانین موضوعه و مقررات استخدامی به یکی از طرق زیر انجام می‌شود:

الف ـ مامورینی که همه روزه ساعاتی از اوقات اداری را با سازمان همکاری کنند و بقیه ساعات اداری روزانه را در دستگاه اولیه و محل کار سازمانی خود خدمت نمایند.

ب ـ مامورینی که تعدادی از روزهای هفته یا ماه را در کل ساعات اداری با سازمان همکاری کنند و بقیه ایام کاری هفته یا ماه را در دستگاه اولیه و محل کار سازمانی خود خدمت نمایند.

ج ـ مامورینی که ساعاتی از اوقات اداری تعدادی از روزهای کاری هر ماه را با سازمان همکاری‌ نمایند و بقیه اوقات اداری را در دستگاه اولیه و محل کار سازمانی خود خدمت کنند.

ماده 15 ـ با توجه به مفاد قسمت اخیر ماده 5 قانون‌، حقوق و مزایای افرادی که به استناد ماده ‌قانونی مذکور جهت همکاری در زمینه خدمات پزشکی و پیراپزشکی به سازمان مامور می‌شوند ( اعم از اینکه ماموریت آنها در سازمان تمام وقت باشد یا پاره وقت‌) با توافق بالاترین مقام اجرایی ‌دستگاه مامور دهنده و رییس سازمان یا سایر مقامات مجاز از دو دستگاه پرداخت خواهد شد.

ماده 16 ـ مامورین تمام وقت مندرج در بند الف ماده 5 این آیین نامه در صورتی که در طول مدت ‌ماموریت خود در سازمان به مشاغلی منصوب شوند که قانونا مزایایی بیشتر از مزایای آخرین شغل ‌قبل از ماموریت آنها به سازمان داشته باشد و یا در نقاط و شهرستانهایی به کار گمارده شوند که ‌مزایای منطقه‌ای بیشتری از نقاط محل خدمت قبلی آنها داشته باشد محق به دریافت ما به التفاوت‌ مزایای مذکور خواهند بود و اگر دستگاه مامور دهنده پرداخت ما به التفاوت مزایای چنین مامورینی‌را به عهده نگیرد سازمان مکلف است از محل اعتبارات مصوب خود این گونه مزایا و مابه التفاوتهارا به مامورین ذی نفع پرداخت کند.

ماده 17 ـ حق الزحمه افرادی که به استناد ماده 5 قانون و موارد مندرج در مواد 13 و 14 این آیین‌نامه جهت همکاری در زمینه خدمات پزشکی و پیراپزشکی به سازمان مامور می‌شوند برای‌ ساعات همکاری در خارج از وقت اداری بر اساس تعرفه‌ای که در اجرای تبصره ذیل ماده قانونی فوق به صورت جداگانه تهیه و به تصویب می‌رسد پرداخت خواهد شد.

ماده 18 ـ مدیران کل مراکز پزشکی قانونی استان ها توسط رییس سازمان و یا مقام مجاز از طرف و از میان پزشکان واجد صلاحیت انتخاب و به این سمت منصوب می‌گردند.

ماده 19 ـ روسای مراکز پزشکی قانونی شهرستانهای تابعه هر استان به پیشنهاد مدیر کل مرکزپزشکی قانونی استان مربوطه و با حکم رییس سازمان یا مقام مجاز از طرف وی از میان پزشکان‌ واجد صلاحیت انتخاب و به این سمت منصوب می‌گردند.

ماده 20 ـ سازمان مکلف است پزشکان ‌، دندان پزشکان ‌، داروسازان و متخصصان علوم آزمایشگاهی را که به استخدام سازمان در میایند و درخواست اجازه تاسیس مطب یا داروخانه و آزمایشگاه در شهر محل خدمت خود را دارند جهت اعمال ماده 9 قانون و صدور پروانه مربوط به‌ وزارت بهداشت ‌، درمان و آموزش پزشکی معرفی نماید.

تبصره ـ در صورتی که رابطه استخدامی هر یک از مستخدمین مندرج در این ماده با سازمان قطع‌ شود سازمان مکلف است در اسرع وقت مراتب را جهت لغو پروانه طبابت مشروط و یا ابطال اجازه ‌تاسیس موسسه‌ ، حسب قانون اجازه تاسیس مطب مصوب 1362 و آیین نامه اجرایی آن به وزارت بهداشت‌ ، درمان و آموزش پزشکی اعلام کند.

نظرسنجی
آیا مشاوره حقوقی تلفنی میتواند برآورده کننده نیازهای حقوقی شما باشد ؟