1396 فروردين
دوشنبه
7

قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل‌نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث‌ مصوب 26/9/1347

قانون بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل‌نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث‌ مصوب 26/9/1347

ماده 1 ـ کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و انواع یدک‌ و تریلر متصل به وسایل مزبور و قطارهای راه آهن اعم از اینکه ‌اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند مسوول جبران خسارات ‌بدنی و مالی هستند که در اثر حوادث وسایل نقلیه مزبور و یا محمولات آنها به اشخاص ثالث وارد شود و مکلفند مسوولیت ‌خود را از این جهت نزد شرکت سهامی بیمه ایران و یا یکی ازموسسات بیمه داخلی که اکثریت سهام آنها متعلق به اتباع‌ ایرانی و صلاحیت آنها به پیشنهاد وزارت دارایی و وزارت ‌اقتصاد مورد تایید دولت باشد بیمه نمایند.
تبصره 1 ـ منظور از حوادث مذکور در این قانون هرگونه‌تصادف یا سقوط یا آتش سوزی یا انفجار وسایل نقلیه موضوع ‌این ماده و نیز خساراتی است که از محمولات وسایل مزبور به‌اشخاص ثالث وارد شود.
تبصره 2 ـ کلیه وزارتخانه‌ها، ادارات مستقل‌، بانکها، بنگاههاو شرکتهایی که حداقل نصف سهام آنها متعلق به دولت است وسازمان برنامه و شرکتهای تابع آن و به طور کلی عموم‌ موسسات وابسته به دولت مکلفند عملیات موضوع این قانون ‌را منحصرا نزد شرکت سهامی بیمه ایران انجام دهند.
ماده 2 ـ کلیه اشخاصی که به سبب حوادث وسایل نقلیه ‌موضوع این قانون دچار زیانهای بدنی یا مالی می‌شوند از لحاظ این قانون ثالث تلقی می‌شوند و به استثنای اشخاص زیر:
الف ـ بیمه‌گذار ، مالک یا راننده وسیله نقلیه مسوول حادثه‌.
ب ـ کارکنان بیمه‌گذار مسوول حادثه حین کار و انجام وظیفه‌.
ج ـ همسر و پدر و مادر و اولاد و اولاد اولاد و اجداد تحت‌ تکفل بیمه‌گذار در صورتی که سرنشین وسیله نقلیه‌ای باشند که راننده یا بیمه‌گذار مسوول حادثه باشد.
تبصره ـ در صورت تصادف دو وسیله نقلیه رانندگان وسایل ‌مزبور نیز در برابر یکدیگر شخص ثالث محسوب می‌شونداعم از آنکه مالک وسیله نقلیه باشند یا نباشند.
ماده 3 ـ از تاریخ انتقال وسیله نقلیه کلیه تعهدات ناشی ازقرارداد بیمه به منتقل الیه وسیله نقلیه منتقل می‌شود و انتقال‌ گیرنده تا پایان مدت قرارداد بیمه بیمه‌گذار محسوب خواهدشد و مکلف است ظرف پانزده روز از تاریخ انتقال وسیله نقلیه ‌به خود مراتب را به طریق اطمینان بخشی با ذکر مشخصات‌کامل خود به بیمه گر اعلام کند.
ماده 4 ـ موارد ذیل از شمول بیمه موضوع این قانون خارج‌است‌.
1 ـ خسارات ناشی از فورس ماژور از قبیل جنگ‌، سیل‌، زلزله‌.
2 ـ خسارات وارده به محمولات وسایل نقلیه مورد بیمه‌.
3 ـ خسارات مستقیم یا غیر مستقیم ناشی از تشعشعات اتمی ورادیو اکتیو.
4 ـ خسارات وارد به متصرفین غیر قانونی وسایل نقلیه یا به‌رانندگان فاقد گواهینامه رانندگی‌.
5 ـ خسارات ناشی از محکومیت جزایی و پرداخت جرایم‌.
6 ـ خسارات ناشی از حوادثی که در خارج از کشور اتفاِق می‌افتد مگر این که توافقی بین بیمه گر و بیمه‌گذار در این‌ موضوع شده باشد.
ماده 5 ـ در مورد عمد راننده در ایجاد حادثه یا در صورتی که‌راننده فاقد گواهینامه رانندگی باشد شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت زیان دیده می‌تواند برای استرداد وجوه‌پرداخت شده به شخصی که موجب خسارت شده مراجعه‌نماید.
ماده 6 ـ بیمه گر ملزم به جبران کلیه خسارات وارد به اشخاص‌ ثالث خواهد بود.
حداقل مبلغ بیمه با توجه به نوع و سایر خصوصیات وسایل ‌نقلیه و همچنین تعرفه حق بیمه و شرایط عمومی آن با رعایت ‌نرخها و شرایط بین المللی توسط شرکت سهامی بیمه ایران ‌تعیین و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 7 ـ پس از گذشتن سه ماه از تاریخ اجرای این قانون ازحرکت وسایل نقلیه موتوری زمینی که فاقد قرارداد بیمه‌ موضوع این قانون می‌باشد از طرف مأمورین اداره راهنمایی و رانندگی و پلیس راه جلوگیری به عمل می‌آید.
ماده 8 ـ شرکتهای بیمه طبق مقررات این قانون و آیین نامه‌های‌مربوط به آن مکلف به انعقاد قرارداد بیمه با دارندگان وسایل ‌نقلیه مشمول این قانون خواهند بود.
ماده 9 ـ دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی که از خارج وارد ایران می‌شوند در صورتی که خارج از کشور مسوولیت خود را نسبت به حوادث ناشی از وسیله نقلیه موضوع این قانون به‌موجب بیمه نامه‌ای که از طرف شرکت سهامی بیمه ایران ‌معتبر شناخته می‌شود بیمه نکرده باشند مکلفند هنگام ورود به مرز ایران طبق ماده یک این قانون اقدام به بیمه نمایند.
ماده 10 ـ برای جبران زیانهای بدنی وارد به اشخاص ثالث که ‌به علت بیمه نبودن وسیله نقلیه‌، بطلان قرارداد - بیمه‌، تعلیق ‌قرارداد بیمه‌، تعلیق تامین بیمه گر، فرار کردن و یا شناخته‌نشدن مسوول حادثه و یا ورشکستگی بیمه گر قابل پرداخت ‌نباشد یا به طور کلی برای جبران خسارتهای خارج از شرایط‌ بیمه نامه (به استثنای موارد مصرح در ماده 4) صندوِق مستقلی به نام «صندوق تامین خسارتهای بدنی‌» تاسیس می‌شود که به وسیله شرکت سهامی بیمه ایران اداره خواهدشد. سازمان‌، وظایف و صلاحیت صندوق تامین خسارتهای‌بدنی‌، به موجب آیین نامه‌ای خواهد بود که به وسیله شرکت ‌سهامی بیمه ایران تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 11 ـ درآمد صندوق تامین خسارتهای بدنی از منابعی‌است که به پیشنهاد دولت به تصویب کمیسیونهای دارایی‌ مجلسین برسد.
ماده 12 ـ مرور زمان دعاوی مربوط به بیمه موضوع این قانون‌از تاریخ وقوع حادثه دو سال می‌باشد و هر نوع اقدام ذی نفع به‌منظور مطالبه خسارت اعم از ارسال نامه یا تلگرام یا اظهار نامه‌ قاطع مرور زمان خواهد بود.
مدت مرور زمان جدید بعد از انقطاع‌، یک سال است‌.
ماده 13 ـ آیین نامه اجرایی این قانون از طرف شرکت سهامی ‌بیمه ایران تهیه و پس از تصویب هیات وزیران به موقع اجرا گذاشته می‌شود.
ماده 14 ـ این قانون از اول فروردین ماه 1348 به موقع اجراگذارده خواهد شد.

نظرسنجی
آیا مشاوره حقوقی تلفنی میتواند برآورده کننده نیازهای حقوقی شما باشد ؟